Söz Bilinci; Sıfırdan Önce

Sıfırdan önceydi. Ama eksi de eksik de değildi. Hatta eksiyi artıyı içine alan bir hep bile denilebilirdi. Biz yoktuk. Yazılana kadar var olmayan, ama olasılıklarda var olan bir şeydik. Zaman neydi, ne değildi, önemli değildi. Hiçlik ve heplik bize aynı şeylerdi.

Ne sorumluyduk, ne sorumsuz. Ne yüklü ne de yüksüz. O kadar yalnız, o kadar yalnızdık ki yanımızda kendimiz bile yoktuk. Ne olmadığımıza üzülüyor ne de olma ihtimalimize seviniyorduk. Bir ilhamdık belki, ya da bir vahiy. Ne sahibinden bir parça ne de O’ndan bir kopuş. Bir yokluktuk, potansiyel bekleyen. Zaman işlemese de, kavrama adına geçmiş zaman kipine mecbur.

Olmayan zamanda beklemeyi bilmezdik. En kısadan daha kısa. Ama uzuun uzadıya… Daha ötesi, bilmeyi de bilmiyorduk. Bir devir ki başı da belirsiz sonu da. Olmayan bedenlerimizle, olmayan bir yerlerde titreşiyor ve her an ortaya çıkacakmışçasına taş çatlatan bi ...
Arama
RSS
Beni yukari isinla