Bekke Asileri

Ahmet'in okuduğunu ürperircesine dinledik....

Nihayet oradan çıkıp grubun içinden ayrıldık. Sessiz ve ıssız bir karanlığın içinde durup birbirimize döndük. Dördümüz de büyük şaşkınlıklar içinde ve ne yapacağımıza karar veremez halde birbirimize bakıyordk. Daha da önemlisi birbirimize de güvenemez haldeydik. Çünkü öğrendiklerimiz o kadar müthiş şeylerdi ki, daha önce bildiğimiz dinsel doğrularla neredeyse taban tabana çelişiyordu. Her birimiz diğerimizin bu gerçekleri fark edip etmediğne emin olamıyordk. Nihayet ben sözü aldım....

"Benimle aynı şeyi mi düşünüyor, aynı korkuları mı paylaşıyorsunuz?"

Bu soru onları da rahatlatmıştı.

"Evet.... Evet!" diye atıldılar.

Tarifi mümkün olmayan olağan dışı bir birlikteliğin parçasıydık artık. Birkaç kelamdan sonra birbirimizden emin olduk. Evet ...
Arama
RSS
Beni yukari isinla